HayretlerŞokellası

→

Alıntı. yada çalıntı.

Kadınlar görüyorum. Aşık olmuş kadınlar, gülümserken gözlerinde hüzün kalmış, olgunlaşmış kadınlar. Aşık olduktan sonra bir ikinci aşk için hazır, ama bir önceki aşktan güvensiz kadınlar. İlişki yaşamadan karşısındaki adamla birşeyler paylaşmaya tamam demiş, karşısındaki adamdan bir bağlılık talebinde bulunmayan, karşısındaki adama bağlı kadınlar.Adamlar görüyorum, acı çekmiş, aşık olmuş, bir kişiyi düşünerek onlarca kadınla olan adamlar. Onlarınkini anlatmak kadınlarınkini anlatmaktan daha zor aslında.Güçlü gözüken kırılgan insanlar.Biraradalar.Kızamıyorlar birbirlerine.Kadınların adamları ve adamların kadınları.Birbirini anlayıp, tuvalette gizlice ağlarken birbirini tanımadan destek oluyor kadınlar.Adamlar tuvalette ağlar mı bilmiyorum.Çok acı var bu işin içinde, ve acı insanları sürekli biraraya getiriyor anladığım kadarıyla.Herkes gülümsüyor sonra.Çok mutluluk var aslında. Mutluluğun yokluğunu acı ile kapatan insan var bir de çokça.Mutluluğun yokluğu mutsuzluk değildir oysa ki.Ruhun yalnız kalmak isterken korkuyorsa buna bedenin, ve ikisi arasındaki ayrıma varamıyorsa düşüncelerin, o zaman boşluktasındır ve boşluk mutluluğun, mutsuzluğun, sevincin, hüznün, kısacası zıt ya da aynı hiçbir duygunun olmadığı küçük bir noktadır. Tercih yapmadığın her an tek ayak üzerinde bir cambaz gibi durursun o noktada. İstemsiz de olsa tercih yaptığın her an bir duygu çekip düşürür seni oradan.Kadınlar görürsün, adamlar görürsün. Bir ortak noktadan yakalar alırsın hayatına. Ruhunun çığlığı midende bulantı olur. Bir süre tutar seni sevgisizlik, belki alışırsın sonra.Ya da tercih yapmadan sadece o noktada cambazlık yaparsın bir süre. O noktada ne kadar uzun durursan, o kadar sağlarsın dengeni ve o kadar kuvvetli olması gerekir seni oradan alabilecek duygunun. Ufak bir sevgi kırıntısına düşmezsin oradan. Kalırsın öyle, tercihsiz.